Freehold กับ Leasehold ในประเทศไทย
คำว่า freehold และ leasehold ถูกใช้อย่างหลวม ๆ ในการตลาด แต่ในธุรกรรมของไทย สองคำนี้หมายถึงสถานะทางกฎหมายที่ต่างกันมาก และสำคัญที่สุดสำหรับผู้ซื้อชาวต่างชาติ
Freehold (กรรมสิทธิ์)
Freehold คือการถือกรรมสิทธิ์ที่จดทะเบียนในชื่อเจ้าของ โดยไม่มีกำหนดสิ้นสุด สำหรับที่ดิน กฎหมายไทยจำกัดว่าใครถือได้ การถือกรรมสิทธิ์ที่ดินแบบ freehold จึงโดยทั่วไปไม่เปิดให้บุคคลต่างด้าว
ข้อยกเว้นที่พูดถึงบ่อยคือห้องชุด ซึ่งคนต่างด้าวถือกรรมสิทธิ์ได้ภายในสัดส่วนที่พระราชบัญญัติอาคารชุดกำหนดสำหรับอาคารนั้น
Leasehold (สิทธิการเช่า)
การเช่าคือสิทธิใช้ทรัพย์ตามระยะเวลาที่จดทะเบียนไว้ เป็นสิทธิตามสัญญาที่จดทะเบียนที่สำนักงานที่ดิน ไม่ใช่กรรมสิทธิ์
คำมั่นเรื่องการต่ออายุในสัญญาเช่าเป็นเรื่องที่เข้าใจผิดกันมากที่สุดในการตลาดอสังหาริมทรัพย์ไทย การต่ออายุจะบังคับได้กับเจ้าของรายใหม่หรือไม่ เป็นประเด็นทางกฎหมาย และไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ
ความต่างในทางปฏิบัติ
Freehold มักขายต่อและขอสินเชื่อได้ง่ายกว่า ส่วนมูลค่าของ leasehold จะลดลงเมื่อระยะเวลาคงเหลือสั้นลง ซึ่งกระทบทั้งราคาขายต่อและจำนวนผู้ซื้อที่สนใจ
สำหรับโครงการพัฒนา ระยะเวลาคงเหลือสำคัญมาก เพราะการก่อสร้างใช้เวลาหลายปี และมูลค่าทรัพย์ที่เสร็จแล้วขึ้นกับระยะเวลาที่เหลือหลังจากนั้น
คำถามที่ควรถาม
ปัจจุบันใครเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ และเป็นคนเดียวกับผู้ลงนามหรือไม่ สิ่งที่จดทะเบียนคืออะไร เป็นสัญญาเช่าหรือเป็นเพียงสัญญาจะให้เช่า และจะเกิดอะไรขึ้นหากเจ้าของเสียชีวิตหรือขายที่ดิน
ควรถามทนายความของคุณเป็นลายลักษณ์อักษรและเก็บคำตอบไว้